Thursday, November 24, 2005

omega

I’m dying, sooner or later my body
will embrace the earth.
My soul will join the wind
and only my memoirs will remain.
Ahh, how I long for that time
of reunion with the Master of my life!
---0O0---
I'm on my downside again. I dunno. There were times that i felt unwanted, that i felt insecure of me, of people around me, of my milieu. I have a happy childhood but it isn't complete. I love to reminisce sweet reverie, though it's only a delusion.
But even in my dreams, i succumbed. I can't escape reality. It bit me to death and i love it coz it's where i find tranquility.

6 comments:

J said...

sana ayos ka lang dyan .kumusta na pakiramdam mo?malalampasan mo din yan soon.

ken said...

j,
tnx a lot!

Flex J! said...

Those downside makes us appreciate and be more motivated for the upsides.....

Use it......

smiles...

bistado said...

ayan ka na namannn!
sa bagay, mahirap diktahan ang emosyon.
Simpleng emosyon lang lahat ang iyong nararamdaman.
Pag inalis mo ang "emosyon" kahit kunwari lang, magugulat ka't gagaan ang iyong pakiramdam.
Sa totoo lang, bunga ito ng iyong "weak numbers" kung saan ang solusyon dito ay magdidikit ka sa mga taong may "strong character"--hindi napapabagsak ang intriga, problema at emosyon.
Nakakahiya mang sabihin sa iyo, umiwas ka sa mga taong may "personal problem' na tulad mo, lalong titindi ang iyong negative emosyon; umiwas kang dumalaw sa mga maysakit, sa mga naulila; sa mga nagkikimkim ng sama ng loob sa kapwa.
Ang solusyon naman: Makipagkuwentuhan ka sa Joker (huwag kang Sen. Joker Arroyo, kasi'y gusot lagi ang kanyang buhok at mukhang problemado, dyok din yannn, ngiti naman dyan); sumama ka sa mga taong buong-buo ang loob, inspirado, matapang at tipong matatag sa gitna ng suliranin--para mahawa ka sa kanyang positive spirits; sumama ka sa mga bagong panalo (sa sabong, este sa kanyang propesyon)o mga nagtatagumpay; magbasa ng mga aklat at blogs na naglalaman ng achie vement imbes na failures; magsaliksik sa buhay ng mga taong nagtagumpay matapos dumanas ng naririnding dagok ng buhay; laruin mo ang iyong anak--siya ang aktuwal na ebidensiya ng iyong pagtatagumpay, ng positibong ambag mo sa kaunlaran sa hinaharap; at indikasyon ng pagmamahal sa iyo ng Dakilang Lumikha; naghahanap ka ng "nagmamahal sa iyo"--halikan mo ang iyong ANAK, siya ang REGALO sa iyo ng iyong NAGMAMAHAL NA MANLILIKHA.
Ayon sa Mark 13:33-37, the Lord urges us, on this first Sunday of Advent to be watchful and to be alert for we do not konw when te Lord of the house is coming. We are all aware that we will die someday. This should wake us up from our lethargy (even liturgy). The prospect of death shuld disturc us, but all too often, we let worldy pursuits and concerns daze, and anesthetize us. Many of us go through life with the motto: LIFE IS GOOD: DO NOT DISTURB!!!
---advance Merry X'Mas.

little light said...

wag naman po.. =(

life is beautiful! ayan o, munting ilaw para sa iyo. =)

*hug*

C Saw said...

may u rest in peace...este may you have peace of mind pala.

this, too shall pass...hopefully before we pass away ;)